در اکوسیستم سرمایهگذاری خطرپذیر، موفقیت یک قرارداد فقط به میزان سرمایهای که وارد شرکت میشود وابسته نیست. آنچه یک قرارداد سرمایهگذاری را به ابزاری مؤثر برای رشد یک استارتاپ تبدیل میکند، نحوه تقسیم ریسک و منافع میان سرمایهگذار و بنیانگذاران است. در واقع، ارزش واقعی این قراردادها زمانی آشکار میشود که بتوانند میان نیاز شرکت به سرمایه و دغدغه سرمایهگذار برای حفاظت از سرمایه خود تعادل ایجاد کنند. برخلاف بسیاری از معاملات تجاری که موضوع آنها دارایی یا کسبوکاری با ارزش نسبتاً مشخص و قابل ارزیابی است، سرمایهگذاری خطرپذیر بر آیندهای استوار است که هنوز به طور کامل شکل نگرفته است. سرمایهگذار معمولاً زمانی وارد شرکت میشود که محصول هنوز در مرحله توسعه قرار دارد، مدل کسبوکار در حال آزمون و تکامل است و جریان درآمدی شرکت هنوز به ثبات نرسیده است. ...
ادامه مطلب
