پانل «مکانیزمهای تجاری سازی فناوری» در سیزدهمین کنفرانس بین المللی مدیریت با حضور رئیس هیات مدیره انجمن سرمایه گذاری خطرپذیر کشور برگزار گردید.

این پانل که به پیشنهاد انجمن به برنامه بخش علمی و کاربردی این کنفرانس افزوده شده بود، روز دوشنبه از ساعت ۸:۳۰ الی ۱۰ در محل سالن همایش های برج میلاد تهران برگزار گردید. سخنرانان اصلی این پانل آقای مهندس رضا زرنوخی رئیس محترم هیات مدیره انجمن، آقای دکتر حمیدرضا شاهوردی عضو هیات عامل صندوق نوآوری و شکوفایی، آقای دکتر مهدی کیامهر استادیار دانشکده مدیریت و اقتصاد دانشگاه صنعتی شریف و آقای دکتر سعید اسلامی بیدگلی استادیار دانشگاه علامه طباطبایی بودند.

در این پانل آقای مهندس زرنوخی توضیحاتی در خصوص اهمیت تامین مالی شرکت های نوپا همچنین نقش سرمایه گذاران خطرپذیر در دوره عمر این شرکت ها ارائه نمودند. سپس روند سرمایه گذاری خطرپذیر در دنیا و حوزه های جذاب این حوزه را معرفی کردند.  همچنین با معرفی انجمن سرمایه گذاری خطرپذیر کشور، گزارشی از وضعیت عملکردی سرمایه گذاران خطرپذیر کشور ارائه شد و نهایتا پیشنهاد تشکیل سرمایه گذاران خطرپذیر شرکتی (CVCها) را ارائه دادند.

در ادامه آقای دکتر شاهوردی به معرفی صندوق نوآوری و شکوفایی پرداخته و خدمات قابل ارائه این مجموعه شامل تسهیلات کمکی، قرض الحسنه، سرمایه در گردش، سرمایه ثابت، تسهیلات ترکیبی، صدور ضمانتنامه، لیزینگ، مشارکت و انتقال فناوری را معرفی نمودند. نهایتا گزارش مختصری از وضعیت عملکرد این صندوق و چالش های آن ارائه کردند.

آقای دکتر کیامهر با تبیین مفهوم فناوری و جایگاه آن در تبدیل دانش به محصول، همچنین مفهوم مرز نوآوری، چالش شرکت های نوپا و دانش بنیان را در کاهش فاصله فناوری با مرزهای نوآوری را بیان کرده و در این زمینه شرکت های فعال در کشور را به سه گروه اصلی طبقه بندی کردند. گروه اول، در سطح اولیه نوآوری تاسیس شرکت باقی می مانند و تمایل و توان نوآوری ندارند. این گروه باید فعالیت های کم ریسک تحقیق و توسعه انجام دهند و به تدریج از تغییر فرایند به تغییر محصول برسند. گروه دوم در سطح توانمندی میانه ای از نوآوری قراردارند و نیازمند تقویت بازار هستند. نوآوری در این گروه کم هزینه نیست و باید به تعریف محصول مطابق نیاز مشتری بپردازند. گروه سوم نیز گروه هایی هستند که هنوز به سطح یک نوآوری نرسیده اند، به محصول یا فرایند تولیدی از طریق تحقیق و توسعه دست یافته اند و مشکلات عمده تری نسبت به سایر شرکت ها دارند، چون توانمندی توسعه محصول را ندارند. این شرکت ها نیازمند خدمات توانمندسازی عمومی و مدیریتی و شناخت بازار هستند. لذا حمایت ها و خدمات ارائه شده به شرکت ها می بایست همراستا با توان نوآوری آنها باشد و صِرف حمایت مالی کافی نیست.

نهایتا آقای دکتر اسلامی بیدگلی، ساختار مالی سرمایه گذاری خطرپذیر را بیان نموده، دسته بندی از انواع سرمایه گذاران خطرپذیر ارائه کردند. همچنین چالش هایی که مانع دستیابی سرمایه گذاران و صاحبان ایده به توافق می شود را بیان کردند و رویکردهای اصلی فرایند طراحی قرارداد، شامل اهداف(نوع ابزارها، میزان سهام مبادله شده)، تعهدات(رویکرد بدهی و سندیکاشدن) و همکاری طرفین (انواع سهام، سیاست پرداخت و حاکمیت شرکتی) را تبیین نمودند. همچنین عوامل موثر بر موفقیت شراکت سرمایه گذاران با کارآفرینان را مرتبط با ویژگی های تقاضا، ویژگی های کسب وکار، حضور مشاوران متخصص و ویژگی کارآفرینان دسته بندی کرده و نهایتا ابزارهایی که تامین مالی توسط آنها از طریق بدهی یا دارایی انجام می شود را معرفی کردند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *